beambongga

เมื่อวานไปเลือกซื้อมือถือมา

ก่อนหน้านี้ไม่เคยคิดจะเปลี่ยนมันเลย

กะอยู่กับมันไปอีกนานๆ เพราะช่วงนี้เป็นช่วงมรสุมทางการเงิน

ซึ่งโหมกระหน่ำเข้ามาอย่างรุนแรง และไม่คิดว่าจะซื้อของชิ้นใหญ่อะไรในตอนนี้ได้

แต่เจ้า”ไอ้โม่”* (ไอโมบาย*) มันเริ่มชราภาพแล้ว
เสียงที่ส่งออกไปจึงไม่ดี มีเสียงรบกวนตลอด

(ใครคุยโทรศัพท์ช่วงนั้นคงสัมผัสได้ ต้องขออภัยด้วยค่ะ)

ไอ้เราไม่สนใจ เพราะฝั่งเราเสียงใสแจ๋วเป็นแก้วใสตลอด

แต่อีกฝั่งสิที่เป็นคนรับกรรม ที่ต้องทนฟังเสียงคลืนแทรกกุ๊กกั๊ก ฟู่ๆ ครืดๆ แคร๊กๆ ตลอดเวลา

และมันจะเริ่มหนักข้อขึ้นเรื่อยๆตามระยะเวลาในการคุย

(ในตอนนี้บีมเองก็ยังไม่เคยได้ยินมันเลยค่ะ โฮ๊ะๆ)
หลังจากฝืนใช้มาพักใหญ่ จนในที่สุดก็ทนไม่ไหว ด้วยแรงบีบของบุคคลรอบข้าง

จากตอนแรกนี่แค่บ่นๆ ต่อๆมาเริ่มมีโมโห และชิงวางสายภายใน5นาที

ไม่เคยเกิน5นาทีได้สักรายเลยด้วย

เพื่อนบอกว่า “ใครถือสายคุยกะแกเกิน5นาที

แสดงว่าคนๆนั้นกะลังคุยกับตัวเองอยู่ เพราะตอนนั้นมันไม่ได้ยินเสียงแกแล้ว “

T_T

ว่ากันถึงขั้นนั้น

คงต้องยอมล่ะ

ไปเลือกซื้อแบบไม่มีรุ่นไหนในดวงใจ กะไปเลือกเอาดาบหน้า

ถูกใจอันไหนก็เอาอันนั้นแหละ ราคาถูกๆยิ่งดี

เดินวนเวียนตั้งแต่1ทุ่มยันห้างจะปิด(ถ้าห้างไม่ปิดคงเดินเลือกต่อไป)

วนเข้าๆออกๆร้านนู้นร้านนี้ หยิบเครื่องนู้น ดูเครื่องนี้ ลองนั่นลองนี่

จากที่ไม่มีอะไรก็เริ่มเรื่องมากมากขึ้น อยากได้นั่นอยากได้นี่ อันนั้นก็ดี อันนี้ก็ใช่

และจนในที่สุด ก็ได้มา1เครื่อง

และก็เหมือนที่คิดไว้ เครื่องที่ได้เป็นเครื่องนั้น

เครื่องที่ชี้อันแรกนั่นแหละ

ซื้อของทีไรเป็นแบบนี้ทุกทีสิน่า(- -”)

.

.

.

.

วันหลังคงต้องบอกกับตัวเองว่า

.

จะเสียเวลาทำไม

เมื่อวานว่างจัด เลยวาดรูปเล่น

บองกาบองก้า

กับเจ้าเทาเทา

ทายซิมันเป็นตัวอะไร

ปล. ถ้ามันไม่งาม สีไม่สด แสดงว่าหน้าจอแสดงผลของท่าน ไม่ดีพอ

เพราะตอนนี้ที่ดู มันงามมาก กร๊ากกกกก